بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود(عج)

هم‌اکنون 403 نفر با این مجموعه مرتبط هستند.

امام حسين علیه السلام الگوى زندگی (3)

از ديگر اوصاف انساني، که نشانگر رشد روحی افراد است، بخشش و خدمت‌گزاری است. خدمت به ديگران راه ميان بری است برای رسيدن به خدا و کمالات معنوی و همين طور راز موفقيت در همين دنيا است؛ به همين جهت در منابع دينی سخت روی خدمت‌گزاری و دستگيری از ديگران تکيه و تاکيد شده است.
3. خدمت‌گزاری
از ديگر اوصاف انساني، که نشانگر رشد روحی افراد است، بخشش و خدمت‌گزاری است. خدمت به ديگران راه ميان بری است برای رسيدن به خدا و کمالات معنوی و همين طور راز موفقيت در همين دنيا است؛ به همين جهت در منابع دينی سخت روی خدمت‌گزاری و دستگيری از ديگران تکيه و تاکيد شده است.
خدمت‌گزاری در قرآن
در فرهنگ قرآن مصاديق خدمت‌گزاری را در مسائلی همچون انفاق، احسان، امداد، حمايت از محرومان و مظلومان و قضای حاجت، قرض الحسنه و... می‌توان جستجو کرد که به برخی از آنها اشاره می‌شود:
1. انفاق به ديگران: «لن تنالوا البر حتی تنفقوا مما تحبون...‌» ؛ (1) «هرگز به نيکوکاری نمی‌رسيد مگر اينکه از آنچه دوست می‌داريد، انفاق کنيد.‌»
2. احسان: «واحسنوا ان الله يحب المحسنين‌» ؛ (2) «احسان کنيد که خداوند نيکوکاران را دوست می‌دارد.‌»
3. امداد ديگران: «وتعاونوا علی البر والتقوي‌» ؛ (3) «در راه نيکی و تقوا با هم تعاون کنيد.‌»
دانی که چرا خدا به تو داده دو دست من معتقدم که اندر آن سری است
يک دست به کار خويشتن پردازی با دست دگر ز ديگران گيری دست
4. حمايت از مظلومان: «وما لکم لا تقاتلون فی سبيل الله والمستضعفين من الرجال والنساء والولدان‌» ؛ (4) «شما را چه شده است که در راه خدا [و برای نجات] مردان و زنان و کودکانی که [به دست ستمگران] تضعيف شده‌اند پيکار نمی‌کنيد.‌»
خدمت‌رسانی در روايات
در روايات هم از خدمت‌رسانی و خدمت‌گزاری با تعبيرات مختلف تشويق و بر آن تاکيد شده است که به نمونه هايی اشاره می‌شود:
امام صادق عليه السلام فرمود: از رحمت خدا دور است، از حمت خدا دور است کسی که خداوند به او مالی عنايت کند، ولی چيزی از آن صدقه ندهد.‌» (5)
2. پيامبراکرم صلی الله عليه و آله فرمودند: «سيد القوم خادمهم؛ (6) رئيس و آقای هر قومي، خدمت گزار آن قوم است.‌»
3. امام علی عليه السلام فرمودند: «السيد من تحمل اثقال اخوانه؛ (7) آقا کسی است که بار مشکلات سنگين برادران دينی خود را به دوش کشد.‌»
خدمت‌گزاری در سيره حسين بن علی عليه السلام
1. انديشه‌سازی
امام حسين عليه السلام نه تنها انفاق و خدمت‌گزاری را در جامعه آن روز به نحو احسن و اعلی انجام می‌داد بلکه تلاش داشت انديشه عالی و ديدگاه بلند خويش را درباره خدمت‌رسانی به جامعه اسلامی القاء نمايد. برای تحقق همين امر است که فرمودند: «ای مردم! با ارزشهای والای اخلاقی زندگی کنيد و برای به دست آوردن سرمايه‌های سعادت شتاب کنيد، کار خوبی را که برای آن شتاب نکرديد به حساب نياوريد، ستايش را با کمک کردن به ديگران به دست آوريد، با کوتاهی کردن سرزنشها را به جان نخريد، اگر نيکی به کسی روا داشتيد و آن شخص قدردانی نکرد نگران نباشيد؛ زيرا خداوند او را مجازات خواهد کرد، و خدا بهترين پاداش دهنده و بهترين هديه دهنده است.‌» آن گاه فرمودند: «واعلموا ان حوائج الناس اليکم من نعم الله عليکم فلا تملوا النعم فتحور نقما؛ (8) بدانيد نيازهای مردم به سوی شما، از نعمتهای پروردگار برای شما است؛ پس نعمتها را [پس نزنيد و] از دست ندهيد که دچار عذاب الهی می‌شويد.‌»
امام حسين عليه السلام در ادامه همان حديث باز به انديشه سازی می‌پردازد و می‌فرمايد: ‌ای مردم! هر کس بخشش کند، سروری کند و هر کس بخل ورزد، پستی کرده است، و همانا بخشنده‌ترین مردم کسی است که به انسانی کمک کند که [به او] اميدی نداشته باشد.‌» (9)
همچنين آن حضرت درباره پاداش و پی آمد خدمت‌گزاری فرمودند: کسی که برای برطرف کردن نياز برادر مؤمنش تلاش کند، گويا خدا را نه هزار سال عبادت کرده است که روزهايش را روزه دار و شبهايش را بيدار بوده است.‌» (10)
چنان که در روايت ديگری فرمود: کمک خواستن از ديگران حلال نيست مگر در سه مورد:
1. [پرداخت] خون بها، 2. دين و قرض کمرشکن، و 3. فقر ذلت بار.‌» (11)
2. خدمت‌گزاری در عمل
الف) مردی از انصار نزد امام حسين عليه السلام آمد. می‌خواست نياز خود را مطرح کند، ولی امام حسين عليه السلام به او فرمودند: ای برادر انصاري! آبرويت را از اينکه آشکارا درخواست کنی نگهدار و درخواست خود را به صورت کتبی عرضه کن، و من نيز طوری عمل می‌کنم که زمينه شادی و خوشحالی تو فراهم شود، ان شاءالله.‌»
آن مرد به حضرت چنين نوشت:‌ای اباعبدالله! فلانی از من پانصد دينار [سکه طلا] طلبکار است و برای دريافت آن پافشاری می‌کند. با او گفتگو فرماييد تا زمان ميسر شدن مهلت دهد.
هنگامی که امام حسين عليه السلام نامه را خواند، به منزل خود رفته، کيسه‌ای که در آن هزار دينار بود آورد و به او داد و سپس فرمود: «پانصد سکه آن را به قرضت بده و پانصد سکه ديگر را کمک خرج زندگی خود ساز و حاجت خود را فقط با سه گروه مطرح کن: ديندار، جوانمرد، و ريشه دار [و آن که از نظر خانوادگی اصالت دارد] . اما ديندار برای حفظ دين خود حاجت تو را برآورده می‌سازد و جوانمرد از مردانگی خود شرم می‌کند و انسان ريشه دار می‌داند که تو با اين رو انداختن به او، از آبرويت مايه گذاشتي، لذا با برآوردن نيازت آبروی تو را حفظ می‌کند.‌» (12)
ب) از شعيب بن عبدالرحمان خزاعی نقل شده است که: بر پشت امام حسين عليه السلام در روز عاشورا اثر [زخمي] يافت شد، پس از امام زين العابدين عليه السلام درباره آن سؤال کردند، حضرت فرمود: [اين اثر] مربوط به انتقال بارها است که حضرت [شبانه] به منزل بی‌سرپرستها و يتيمان و فقيران می‌برد.‌» (13)
ج) روزی امام حسين عليه السلام برای عيادت «اسامة بن زيد‌» به خانه او رفت که سخت بيمار بود، وقتی نگاه او به امام افتاد آهی کشيد و از اندوه خود ياد کرد. حضرت فرمودند: «وما غمک يا اخي؟‌ای برادر! چه اندوهی داري؟‌»
اسامه عرض کرد: اندوه من قرض فراوان است. من شصت هزار درهم بدهکارم. حضرت فرمودند: «ادای دين تو بر عهده من است.‌» اسامه گفت: می‌ترسم از دنيا بروم و قرض من پرداخت نگردد. حضرت فرمودند: «لن تموت حتی اقضيها عنک؛ پيش از آنکه مرگ تو فرا برسد من قرض تو را می‌پردازم.‌» (14)
د) روزی امام حسين عليه السلام با جمعی از دوستان وارد باغ خود در مدينه شد. غلام آن حضرت به نام «صافي‌» نگهبان آن بود. امام به گونه‌ای وارد شد که غلام متوجه او نشد، حضرت ديد او مشغول غذا خوردن است، روش غذا خوردن او امام را به خود جلب کرد؛ زيرا او هر قرص نانی که برمی داشت نصف آن را به سوی سگی که در پيش روی او بود می‌انداخت.
ناگهان غلام متوجه آمدن حضرت شد. حضرت پرسيدند: چرا در غذا خوردن هر قرص نانی که برمی داشتی نصف آن را به سگ باغ می‌دادي؟ غلام عرض کرد: من غلام شما و نگهبان اين باغم و اين سگ نيز نگهبان اين باغ است. وقتی سفره انداختم، در مقابل من نشست و به من نگاه می‌کرد. من حيا کردم که او گرسنه باشد و من غذا بخورم، از اين رو هر قرص نان را مساوی تقسيم کردم.
حضرت از پاسخ غلام به گريه افتاد و فرمود: اگر چنين است تو را در راه خدا آزاد کردم و دو هزار دينار نيز به تو بخشيدم.‌»
غلام گفت: اگر مرا آزاد کنی من دست از تو برنمی دارم و باغبان تو در اين باغ باقی ميمانم. وقتی امام وفاداری او را ديد، همه باغ را به او بخشيد و فرمود: «انسان بزرگوار بايد عمل او گفتارش را تاييد کند... اين باغ را با آنچه در آن است بتو بخشيدم، پس دوستان مرا ميهمانان من به حساب آور و به آنان احترام بگذار، خدا تو را در روز قيامت کرامت ببخشد، و اخلاق نيکو و ادب تو را مبارک گرداند.‌» (15)

سید جواد حسینی مبلغان ش 51

پی نوشت
------------------------------------------
1) آل عمران/92 و ر. ک: بقره/254، بقره/272، حديد/7، سبا/39.
2) بقره/195 و نحل/16 و زمر/10.
3) مائده/2.
4) نساء/75 و 98.
5) منتخب ميزان الحکمة،ص 512، روايت 6238.
6) من لايحضره الفقيه، ج 4، ص 326.
7) غررالحکم، شماره 9621.
8) اعيان الشيعه، ج 1، ص 620
9) کشف الغمه، ج 2، ص 29
10) بحارالانوار ، ج 74، ص 315
11) موسوعة کلمات الامام الحسين عليه السلام، ص 759 - 760.
12) تحف العقول، ص 430.
13) منتخب ميزان الحکمه، ص 45، روايت 501.
14) بحارالانوار، ج 44، ص 189
15) بحارالانوار، ج 44، ص 194
آخرین ویرایش
در 1397/6/27 11:21

مطالب پربازدید را ببینید
و یا به فهرست بازگردید.

بازگشت به ابتدای صفحه

تلفن
نشانی
021-88998600
تهران، خیابان انقلاب، خیابان قدس، نبش خیابان قدس و ایتالیا، پلاک 98
پیامک
30001366