بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود(عج)

هم‌اکنون 403 نفر با این مجموعه مرتبط هستند.

اهداف قیام عاشورا (2)

امام حسین‏‌علیه‌السلام طبق نصوص وارده، جانشین امام حسن مجتبى‏‌علیه‌السلام بود؛ چنان‏که خود فرمود: «اِنَّمَا لاَ اُبَایعُ لَهُ اَبَداً، لِاَنَّ الْاَمْرَ اِنَّمَا کَانَ لِى مِنْ بَعْدِ اَخِى الْحَسَنِ؛ (1) من با یزید هرگز بیعت نمی کنم؛ زیرا خلافت، بعد از برادرم حسن براى من است.»
پنج ) ـ. تشکیل حکومت اسلامى‏
امام حسین‏‌علیه‌السلام طبق نصوص وارده، جانشین امام حسن مجتبى‏‌علیه‌السلام بود؛ چنان‏که خود فرمود: «اِنَّمَا لاَ اُبَایعُ لَهُ اَبَداً، لِاَنَّ الْاَمْرَ اِنَّمَا کَانَ لِى مِنْ بَعْدِ اَخِى الْحَسَنِ؛ (1) من با یزید هرگز بیعت نمی ‏کنم؛ زیرا خلافت، بعد از برادرم حسن براى من است.»
وقتى حضرت مجتبى‌علیه‌السلام امامت واقعى و معنوى را به عهده داشت، شایسته بود که حاکمیت ظاهرى جامعه را نیز به عهده گیرد. حال باید دید انگیزه تشکیل حکومت اسلامى در قیام حسینى، وجود داشته است یا نه؟ بزرگانى بر این عقیده‏اند که حضرت براى تشکیل حکومت اسلامى تلاش کرده است؛ هرچند موفق نشده است.
امام خمینى قدس سره مى‏گوید: «آنهایى که خیال مى‏کنند حضرت سید الشهداء براى حکومت نیامده، خیر؛ (این سخن، صحیح نیست) اینها براى حکومت آمدند، براى اینکه باید حکومت، دست مثل سید الشهداء باشد، مثل کسانى که شیعه سید‌الشهداء هستند، باشد.» (2)
در جاى دیگر مى‏گوید: «زندگى سید الشهداء، زندگى حضرت صاحب الزمان‌علیه‌السلام، زندگى همه انبیاى عالم، همه انبیا از اوّل، از آدم تا حالا، همه این معنا بوده است که در مقابل جور، حکومت عدل درست کنند.» (3)
براى داورى صحیح، بهتر است کلمات خود امام حسین‌علیه‌السلام و رفتارهاى او را بررسى کنیم.
الف: در پاسخ به معاویه‏
هنگامى که معاویه جهت معرفى و بیعت گرفتن براى یزید به مدینه آمد، گفت: «به خدا سوگند! اگر من در میان مسلمانان، کسى را بهتر از یزید سراغ داشتم، براى او بیعت می ‏گرفتم!!»
امام حسین‏‌علیه‌السلام برخاست و فرمود: «وَ اللَّهِ لَقَدْ تَرَکْتَ مَنْ هُوَ خَیرٌ مِنْهُ اَباً وَ اُمّاً وَ نَفْساً؛ (4) به خدا سوگند! تو کسى را که از یزید از جهت پدر، مادر و [شایستگیها و ارزشهاى] فردى بهتر است، کنار گذاشتى!» معاویه گفت: «گویا خودت را می ‏گویى؟» فرمود: «آرى!» معاویه خاموش شد.
در روایت دیگر، آن جناب در جواب معاویه، آشکارا خود را سزاوار خلافت می ‏داند: به خدا سوگند! من از او (یزید) به خلافت سزاوارترم؛ چرا که پدرم از پدرش و جدّم از جدّش و مادرم از مادرش بهتر است و خودم نیز از او بهترم.» (5)
ب: تصریح به شایستگی خود
آن حضرت در خطبه‏اى پس از نماز عصر در جمع لشکریان حرّ فرمود: اى مردم! من فرزند دختر رسول خدایم، و ما به ولایت این امور بر شما (و امامت مسلمانان) از این مدّعیان دروغین سزاوارتریم.» (6)
آن جناب در خطبه‏اى با صراحت فرموده است: «خداوندا! تو مى‏دانى که آنچه از ما (از قیام و تلاش براى جذب و هدایت مردم) صورت گرفت، براى رقابت در امر زمامدارى و یا به چنگ آوردن ثروت و مال نبود؛ بلکه هدف ما آن است که نشانه‏ هاى دین تو را آشکار سازیم و اصلاح و درستى را در همه بلاد برملا کنیم تا بندگان مظلومت آسوده باشند و به فرایض و سنّتها و احکامت عمل شود.» (7)
در واقع، دنبال حکومت رفتن، راهى است براى نجات و اصلاح جامعه، و وسیله ‏اى است براى رهایى از فساد و تباهى؛ از اینرو تشکیل حکومت در مرام حسینى، یک وسیله است؛ نه هدف.
ج : اجابت دعوت کوفیان‏
در نامه ‏هاى سلیمان بن صرد، مسیب بن نجبه، رفاعة بن شدّاد و حبیب بن مظاهر و جمعى از شیعیان، چنین می ‏خوانیم: «.... اکنون، ما امام و پیشوایى نداریم. به سوى ما بیا! بدان امید که خداوند به برکت وجود تو، همه ما را [بر محور حق] گرد آورد. نعمان بن بشیر (والى کوفه) در دارالاماره است و ما با او در نماز جمعه و عید [و اجتماعات عمومى] حاضر نمی شویم و اگر باخبر شویم که به سوى ما مى‏آیى، او را از کوفه بیرون می‌کنیم و به شام ملحقش مى سازیم.» (8)
شش ) . عکس العمل در مقابل دعوت کوفیان‏
#. پس از ورود مسلم بن عقیل به کوفه و اعلام آمادگى مردم و رسیدن این خبر به محضر امام حسین‏‌علیه‌السلام، حضرت از مکّه عازم کوفه شد. ابن عباس خواست مانع حرکت امام شود. آن حضرت در جواب فرمود:
« اینها نامه‏ ها و فرستادگان کوفیان است. بر من لازم است دعوت آنان را اجابت کنم؛ چرا که حجّت الهى به نفع آنان بر من تمام شده است.» (9)
#. در جواب عبد اللّه بن زبیر نیز فرمود: «بیعت چهار‌هزار تن از مردم کوفه که در وفادارى به طلاق [که اگر سوگند خود را شکستند زن طلاق باشند و برده آزاد باشند] سوگند خورده ‏اند، به دستم رسیده است.» (10)
#. حضرت در جواب عبد اللّه بن مطیع که از علّت خروج آن امام پرسید، بر دعوت کوفیان تکیه کرد و فرمود: مردم کوفه نامه نوشتند و از من خواستند که به سوى آنان بروم؛ بدان امید که نشانه‏هاى حق، زنده و بدعتها نابود شود.» (11)
امام به سه علّت، دعوت مردم کوفه را اجابت کرد:
1- به سبب اتمام حجّت و حضور مردم؛ یعنى همان امرى که امام على‏‌علیه‌السلام در پذیرش خلافت ظاهرى بر آن تکیه کرد: «لَوْلا حُضُورُ الْحاضِرِ وَقِیامُ الْحُجَّةِ بِوُجُودِ النَّاصِرِ... .»؛
2- حضرت ابا عبد اللّه‏‌علیه‌السلام امید داشت با این پشتوانه مردمى، حق را احیا و بدعت را از بین ببرد؛
3- به این سبب که چون حضرت را در هر جا می یافتند به شهادت می رساندند. در نتیجه، این پرسش بى‏جواب نماند که چرا امام حسین‌علیه‌السلام کوفه نرفت تا با یارى مردم آن سامان از دسترس یزید و یزیدیان محفوظ بماند.

سید جواد حسینی ش 123

پی نوشت
------------------------------------------
(1). مقتل الحسين خوارزمي، ج 1، ص 182..
(2). صحيفه نور، ج 21، ص 3.
(3). همان، ص 4.
(4). الامامة و السياسة، ج 1، ص 211
(5). موسوعة کلمات الامام الحسين ، ص 265.
(6). تاريخ طبرى، ج 4، ص 330.
(7). بحارالانوار، ج 97، ص 79.
(8). بحار الانوار، ج 44، ص 333.
(9). ناسخ التواريخ، ج2، ص 122.
(10). تاريخ ابن عساکر ، ص 194، ح 249.
(11). اخبار الطوال،ص 245.
آخرین ویرایش
در 1397/6/28 15:38

مطالب پربازدید را ببینید
و یا به فهرست بازگردید.

بازگشت به ابتدای صفحه

تلفن
نشانی
021-88998600
تهران، خیابان انقلاب، خیابان قدس، نبش خیابان قدس و ایتالیا، پلاک 98
پیامک
30001366