بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود(عج)

هم‌اکنون 403 نفر با این مجموعه مرتبط هستند.

آسیب ‏شناسی عزاداری(3)

سخن دربارة مجالس عزاداری سالار شهیدان‌علیه‌السلام است. مجالسی که به اعتراف دوست و دشمن، علاوه بر حفظ مکتب اهل‏بیت‌علیهم‌السلام، عامل فوق العاده نیرومندی برای بیداری مردم و ضامن تداوم و بقای اسلام می‌باشد. به همین دلیل، برپایی این‏گونه برنامه‌ها در روایات به «احیای امر اهل‏بیت‌علیهم‌السلام» تعبیر شده است.
ج. آسیبهای اجتماعی
گرچه در دین مبین اسلام،‌ عزاداری سالار شهیدان مورد سفارش بسیاری قرار گرفته است؛ اما هیچ‌کس حق ندارد که به بهانة‌ این امر مهم، اصول اخلاقی و اجتماعی را زیر پا نهاده و هر امر خلاف شرع و خلاف عرفی را به نام دین انجام دهد. برخی از این آسیبها عبارتست از:
1-چشم و هم‌چشمی و رقابت در امور متفرقه عزاداری
چشم و هم‌چشمی یکی از پدیده‌های زشت اجتماعی است که مشکلات بسیاری را مخصوصاً در بین خانواده‌ها به وجود آورده است. زشتی این پدیده زمانی به نهایت می‌رسد که پا به عرصة مذهب گذارده و اخلاص را از آن دور نماید. متأسفانه در برخی شهرها دعوت از سخنران و مداح، نوع قربانیهایی که برای هیئت عزاداری انجام می‌پذیرد،‌ نوع پذیرایی و اطعامی که از عزاداران صورت می‌گیرد، و حتی مقدار پولی که به مداح و سخنران دعوت شده پرداخت می‌شود، از روی چشم و هم‌چشمی است. این رقابت ناسالم و مذموم علاوه بر دور نمودن بانیان و دست اندرکاران از اخلاص، تأثیرات و معنویت خاص این مجالس را نیز از بین می‌برد.
2-گرفتن پول با قرار دادن در رودربایستی
سهیم شدن در اجرای بهتر مراسم مذهبی و کمک مادی و معنوی از جمله راه‌های تعظیم شعائر الهی است. در این میان هر کس بر اساس توانایی، عشق و علاقه از مال و وقت خود در این راه صرف می‌نماید؛ اما این بدان معنی نیست که هر کس به هر دلیلی به این برنامه‌ها کمک مادی یا معنوی نکرد، کار حرامی انجام داده باشد تا مورد ملامت دست‌اندر‏کاران قرار گیرد. بنابراین مناسب است در برنامه‌های مذهبی؛ حتی مسجد و عزای حسینی، به گونه‌ای درخواست کمک نشود که افراد با اکراه واجبار و برای حفظ آبرو کمک کنند.
د. آسیبهای روحی ـ روانی
یکی دیگر از آسیبهای برخی مجالس عزاداری سالار شهیدان که کم‌تر به آن پرداخته شده است، آسیبهای روحی روانی است. گرچه این آسیب به خودی خود از اهمیت فوق العاده‌ای برخوردار است؛ اما اگر به عواقب آن دقت شود،‌ مشخص خواهد شد که آسیب بزرگ دینی نیز به شمار می‌رود. برای روشن شدن موضوع به دو نمونة رایج در برخی مجالس عزاداری اشاره می‌شود:
1-سیاه‌پوش کردن کامل مساجد
مسجد بهترین مکان برای آرامش قلبها و پناهگاهی برای زندگی پرتلاطم شهر به شمار می‌آید. آمار، نشان دهندة آن است که آرام‌ترین انسانها از نظر روانی انسانهای مسجدی و افرادی هستند که با دعا و نیایش مانوس می‌باشند، و این بخاطر آن است که مسجد محل ذکر و یاد خداست و خود این مکان به انسان آرامش می‌دهد. امام صادق‌علیه‌السلام به مسلمانان سفارش می‌کنند که به هنگام رویارویی با مشکلات واندوههای دنیوی، به نماز و مسجد پناه ببرند؛ چنانچه می‌فرماید: «مَا یمْنَعُ أَحَدَکُمْ إِذَا دَخَلَ عَلَیهِ غَمٌّ مِنْ غُمُومِ الدُّنْیا أَنْ یتَوَضَّأَ ثُمَّ یدْخُلَ الْمَسْجِدَ فَیرْکَعَ رَکْعَتَینِ یدْعُو اللَّهَ فِیهِمَا أَ مَا سَمِعْتَ اللَّهَ یقُولُ: «وَ اسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ»؛ (1) هنگامی که اندوهی از اندوههای دنیا یکی از شما را فرا گرفت،‌ چه می‌شود که وضو گرفته و به مسجد داخل شده و دو رکعت نماز بخواند و در آن دو رکعت، خدا را بخواند؛ مگر نشنیده‌ای که خدا می‌فرماید: و با صبر و نماز یاری جویید.»
بنابر این هیچ کس مجاز نیست این آرامش و سکون را برهم زده و موجب اضطراب و دلهرة حتی یک کودک را هم فراهم نماید؛ اما عدم توجه مدیریت مسجد (2) سبب می‌شود برخی متولیان مسجد در ماه محرم و صفر تمام مسجد را سیا‌ه‌پوش کنند به‌گونه‌ای که درون یکی از مساجد به مدت دو ماه خیمه عزا به پا شده بود و علاوه بر کم شدن نور مسجد، جز سیاهی چیزی از در و دیوار مسجد نمایان نبود؛ درحالی که این قبیل برنامه‌ها درون مسجد، تأملاتی را به وجود می‌آورد، از جمله آنکه: در هیچ جایی از سیرة ائمه اطهار‌علیهم‌السلام سیاه پوش نمودن مسجد سابقه ندارد و آرامش درونی برخی از افراد همچون کودکان، بیماران قلبی و اعصاب و روان و برخی زنان باردار را بر هم می‌زند و دلزدگی و سابقه ناخوشایند ذهنی برخی کودکان و نوجوانان از این محیط سیاه و پر از حزن و اندوه را به همراه دارد.
2-خاموش کردن همه چراغها در هنگام عزاداری
نکته قابل تأمل دیگر،‌ تاریک نمودن و خاموش کردن همة چراغهای مسجد در زمان مداحی و عزاداری است. گرچه شاید این عمل به خودی خود مشکلی نداشته باشد؛ اما به یقین اطفال بسیاری را از این محیط تاریک همراه با گریه وناله می‌ترساند و نه تنها آنها والدین خود را مجبور به ترک مسجد می‌کنند؛ بلکه گاه تا مدتها و حتی در نوجوانی و جوانی از مسجد و مجالس عزاداری گریزان می‏شوند. بنابر این مناسب است نور مسجد، مخصوصاً در قسمت بانوان به طور کلی خاموش نگردد.
برای مقابله با آسیبهای عزاداری که به برخی از آنها اشاره شد، لازم است این آسیبها آن قدر از سوی بزرگان و مبلغان مطرح شود که ناهنجاری و ضد ارزش بودن اینها به صورت یک گفتمان و فرهنگ در آید.
بیان آسیبهای عزاداری علاوه بر آگاه نمودن مردم، زبان دشمنان تشیع را بسته و دشمنان اسلام و مذهب را در اجرای نقشه‌های شومشان ناکام می‌گذارد.
البته گر‏چه لازم است پیوسته این آسیبها بیان و مورد نقد مستقیم و غیر مستقیم قرار گیرد؛ اما باید مراقب بود که بیان و نقد آنها به اصل عزاداری آسیب نرساند. نباید به گونه‌ای انتقاد کرد که برپا کنندگان و شرکت‌کنندگان در این مجالس به کلی دلسرد شوند.

محمد مهدی فجری مبلغان ش 135

پی‌نوشت‌ها:
--------------------------------------------
(1). مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج1، ص217.
(2). مقام معظم رهبری می‌فرمود: «مسجد یک مدیر طبیعی دارد و آن هم امام آن است.» آیین امامت مسجد، تقی قرائتی، ص 37.
آخرین ویرایش
در 1397/7/16 11:31

مطالب پربازدید را ببینید
و یا به فهرست بازگردید.

بازگشت به ابتدای صفحه

تلفن
نشانی
021-88998600
تهران، خیابان انقلاب، خیابان قدس، نبش خیابان قدس و ایتالیا، پلاک 98
پیامک
30001366